La Haine (1995) is een invloedrijke Franse film over woede, uitsluiting en sociale ongelijkheid in de Parijse banlieues. De titel – Frans voor ‘haat’ – verwijst naar het centrale thema van de film: een vicieuze cirkel waarin haat steeds nieuwe haat en geweld voortbrengt.

Het verhaal volgt drie vrienden: Vinz, Saïd en Hubert gedurende 24 uur en toont hun frustratie over de samenleving en de escalerende spanningen. Een zestienjarige jongen, Abdel Ichah, ligt in coma nadat hij tijdens een politieverhoor zwaar werd mishandeld. Abdel Ichah zweeft tussen leven en dood en vergroot de spanningen tussen bewoners en autoriteiten.

Terwijl de frustratie en woede oplopen, worden de drie vrienden geconfronteerd met keuzes die hun leven voorgoed kunnen veranderen. La Haine toont op rauwe en indringende wijze hoe structurele armoede, racisme en politiegeweld het dagelijks leven in de voorsteden bepalen.

De film groeide uit tot een cultureel ijkpunt en gaf voor het eerst een krachtige stem aan gemarginaliseerde jongeren in Frankrijk. Decennia later blijft La Haine actueel, nu sociale onrust en spanningen in de banlieues nog steeds voortduren.

Deze film werd bekroond van een César en de Cannes Best Director Award.