Les Glaneurs et la Glaneuse (2000) is een van Agnès Varda’s meest poëtische en betrokken documentaires. Met haar kenmerkende nieuwsgierige blik trekt Varda het Franse platteland in om de ‘glaneurs’ te volgen: mensen die restjes oogst, afval of vergeten voorwerpen verzamelen om te hergebruiken. Soms uit noodzaak, soms uit idealisme, altijd met inventiviteit en aandacht voor detail. 

Varda zelf verschijnt als speelse gids en verteller, die haar camera en stem inzet om te observeren zonder te oordelen. De film is zowel een sociaal portret als een reflectie op tijd, waarde en menselijke creativiteit: wat verloren lijkt, krijgt opnieuw betekenis. Lichtvoetig, scherp en warm, toont Les Glaneurs et la Glaneuse hoe het gewone leven een bron van poëzie kan zijn.