Regisseur Pieter-Jan De Pue staat exact 10 jaar na zijn debuut, het gerenommeerde The Land of the Enlightened, opnieuw op DOCVILLE. Zo lang duurde het om het epische Mariinka te maken. De Pue bewijst zich met zijn opvolger opnieuw als een uitzonderlijke verteller en filmmaker die tijdloze thema’s weet te verankeren in een harde maatschappelijke realiteit, met een opening op DOCVILLE én CPH:DOX tot gevolg.

Na zijn The Land of the Enlightened (2016) trok Pieter-Jan De Pue naar Oost-Oekraïne en meer bepaald naar het grensstadje Mariinka. Hij volgde negen jaar onder meer het lot van vier weeskinderen. Mariinka begint dus lang voor de massale Russische inval in Oekraïne op 24 februari 2022. Om de jeugdjaren van zijn voornaamste personages te reconstrueren maakt de regisseur onder meer gebruik van familiefilmpjes en brieven. Vooral het jongste broertje dat door een Amerikaans echtpaar werd geadopteerd en tot Samuel werd herdoopt, komt zo goed uit de verf. De Pue schakelt geregeld over van Mariinka naar de States. Harder en pijnlijker contrast is haast niet mogelijk. Nog tragischer is dat twee broers op het thuisfront recht tegenover elkaar staan. De ene vecht aan de Russische zijde, de andere aan de Oekraïense. De meeste aandacht gaat naar Natalia die als paramedic aan het front werkt. De filmploeg volgt haar soms op de voet en meer dan eens zien we haar aan het werk bij het hectisch verzorgen van de gewonde soldaten. Of bij het afvoeren van gesneuvelden. De film spaart daarbij de toeschouwer niet. Daarnaast heeft de regisseur ook oog voor schoonheid in een verwoeste omgeving. Het dansen in een kapotte feestzaal is daar slechts een voorbeeld van. De excellent gemonteerde en aangrijpende documentaire Mariinka behoort zonder twijfel tot de beste die over Oekraïne gedraaid zijn.

Volgens Niklas Engstrøm, artistiek directeur van CPH:DOX, “spendeerde Pieter-Jan De Pue bijna tien jaar aan zijn verhaal waarbij hij niet zozeer de nieuwsfeiten viseerde maar luisterde naar de levens die getekend werden door een oorlog die begon lang vooraleer hij de voorpagina’s haalde en blijft duren terwijl de aandacht van de wereld dreigt weg te ebben. Het resultaat is een merkwaardige filmische prestatie die zowel afstandelijkheid als versimpeling afwijst maar de Russische invasie als een levende realiteit voorstelt, uitgedrukt in lijken, relaties en onmogelijke keuzes”.