In Een Stel Hysterische Wijven (Bandes d’hystériques) graven Kita Bauchet en Melissa Moens in vergeten televisiearchieven om de feministische golf in België tijdens de jaren zeventig opnieuw zichtbaar te maken. 

Aan de hand van zeldzaam beeldmateriaal uit onder meer VRT en RTBF reconstrueert de film een periode van actie, verbeelding en collectieve strijd. Van de speelse provocaties van Dolle Mina tot de Franstalige beweging Marie Mineur: Een Stel Hysterische Wijven toont een netwerk van activisme dat verrassend grensoverschrijdend en solidair was. 

Met humor als wapen en verbeelding als strategie trokken feministes de straat op tegen ongelijkheid op de werkvloer, tegen seksistische normen, tegen de reductie van vrouwen tot uiterlijk. Tegelijk legt de film de structurele discriminatie bloot die toen alomtegenwoordig was, en vandaag nog nazindert. 

Een sleutelmoment is het Internationaal Tribunaal over Misdrijven tegen Vrouwen in Brussel, waar getuigenissen van geweld en ongelijkheid werden gedeeld, een gebeurtenis die door een gebrek aan verslaggeving bijna uit het collectieve geheugen verdween. 

Een Stel Hysterische Wijven is geen louter historische reconstructie, maar een levendige montage van stemmen, beelden en ideeën die blijven resoneren. Wat toen werd geëist, blijkt vandaag nog steeds niet vanzelfsprekend.