Pamela Anderson schittert in The Last Showgirl als Shelly, een veteraan van het topless-showballet Le Razzle Dazzle in Las Vegas, dat na 38 jaar op sluiten staat. De wereld die ze verkent – van glitter en veren tot versleten coulissen – voelt als een echo uit een andere tijd, en Anderson roept die met niets meer dan haar stem, houding en blik op. Regisseur Gia Coppola blijft dicht bij haar personage, en laat de verdwijnende revue eerst onzichtbaar, als droom of fata morgana. 

De film zelf heeft niet de narratieve kracht van The Wrestler of The Substance, maar The Last Showgirl leeft op in zijn kwetsbare momenten: een moeder die haar dochter kwijtraakte aan de spotlights, een vrouw die weigert af te treden. Andersons comeback is niet triomfantelijk, maar breekbaar en overtuigend.